Studentenhuisvesting Fase 2 — Campus Drie Eiken, Universiteit Antwerpen

Het project situeert zich aan de Wilrijkstraat te Edegem, in de onmiddellijke nabijheid van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen (UZA) en de Campus Drie Eiken van de Universiteit Antwerpen. Deze ligging vormt de aanleiding voor een wooncampus voor stagiairs, onderzoekers en studenten, waar de nabijheid van studie-, werk- en onderzoeksplekken verplaatsingen beperkt en de wisselwerking tussen wonen, leren en werken versterkt. Het betreft de tweede fase van een woonproject, ontworpen als een klein ecosysteem met een uitgesproken gemeenschapsgevoel, waarbinnen fase 1 – vergund op 9 januari 2023 – reeds de architecturale en stedenbouwkundige grondtoon zette.

Stedenbouwkundige inplanting en publieke ruimte De gevellijn van het hoofdvolume laat ruimte voor een voetpad tussen groenstroken met gras en wilde bloemen. Een uitsparing in de rechtervleugel genereert een ruim voorplein met cafetariaterras, dat de Wilrijkstraat een verblijfskwaliteit en identiteit geeft. Een arcade zorgt voor een geleidelijke overgang van publieke naar collectieve ruimte, met een intiem binnenplein als hart van de compositie.

Architectuur en volumetrie Het gebouw is samengesteld uit aaneensluitende, gefragmenteerde volumes die een natuurlijke overgang van publiek naar collectief bewerkstelligen. De bouwhoogte klimt geleidelijk op van de straatzijde naar de E19, waarbij de hogere volumes (zes en acht bouwlagen) dieper op het perceel liggen en het gebouw tegelijk als akoestische buffer voor de snelweg functioneert. Een centraal, verhoogd volume – met wasbar, koffiehoek en ontmoetingsruimtes – fungeert als lantaarn en informeel hart van het complex. Gemeenschappelijke keukens zijn georiënteerd naar het binnengebied en ontsloten via glazen wanden die daglicht in de circulatie brengen, en worden op de eerste verdieping verbonden door een overdekte passerelle rondom de binnentuin. Het geheel is georganiseerd in woongroepen met eigen toegang, ondersteund door de permanente aanwezigheid van een conciërge.

Materialiteit De gevelopbouw volgt een klassiek principe van plint, lichaam en bekroning. Wasserstrich baksteen in een lichte, beige tint – een subtiele variatie op fase 1 – bepaalt de plint, aangevuld met Sto-pleisterwerk op de hogere verdiepingen. Groen pleisterwerk, schrijnwerk en geglazuurde baksteen accentueren de collectieve functies en toegangen. Het palet van baksteen, beton, aluminium schrijnwerk en pleisterwerk wordt ingezet in functie van duurzaamheid, tactiliteit en huiselijkheid, zonder te vervallen in een louter wit gebouw.

Duurzaamheid en ecologie Het project is volledig gasloos en streeft naar een PUR-vrije gevelopbouw met minerale wol en EPS-isolatie. Compactheid, oriëntatie, natuurlijke daglichttoetreding en ventilatie vormen het uitgangspunt, aangevuld met beheersbare technieken. Groendaken en een wadi voor de voorgevel maximaliseren de infiltratie van hemelwater, terwijl de compacte, grotendeels ondergrondse parking ruimte vrijwaart voor hoogstammige bomen en de biodiversiteit in het collectieve binnengebied versterkt.

Mobiliteit en collectieve voorzieningen Fiets- en autoverkeer worden strikt gescheiden via afzonderlijke zijtoegangen; de ondergrondse fietsenstalling is bereikbaar via een in het groen geïntegreerde fietstrap. De ondergrondse parking is verbonden met fase 1 via een gedeelde helling, wat het bovengronds verkeer minimaliseert. Het programma wordt vervolledigd met een fitnessruimte, een gemeenschappelijk dakterras op de vierde verdieping en een schakering van collectieve buitenruimtes die de sociale duurzaamheid van het project dragen.

Beelden © Flooer